☰
De laatste maanden heb ik een heleboel prachtige taarten mogen maken, Het is altijd heel leuk om van een aantal ingrediënten een mooi eind exemplaar te maken waar andere mensen van mogen genieten. Voor alle taarten die ik maak heb ik in mijn hoofd een plaatje van hoe het moet worden.
Maar zo af en toe wil ik een taart maken waar ik langer over na denk en in dit geval zelfs afmetingen op papier zet. Omdat dit een taart was met een verhaal en uiteindelijk een taart werd waar ik heel trots op ben leek het me mooi om daar een stukje over te vertellen. De taart heb ik gemaakt voor Bart, Bart is mijn zwager en is vandaag (28feb) 50 jaar geworden.
In normale omstandigheden zou dat groots gevierd worden, met gezelligheid, taart en veel visite.
Maar ja nu is alles anders, net als bij elke verjaardag van het afgelopen jaar.
Bart en ik hebben een aantal dingen gemeen, we houden allebei van koken, kijken graag F1 en genieten allebei heel erg van een glaasje goede whisky op zijn tijd. En daar kwam direct het idee voor de verassing om de hoek kijken. Ik wilde een taart maken in de vorm van een whisky fles.
Dus dat was het plan. Ik wilde dat het etiket ook eetbaar zou zijn en dus riep ik de hulp van mijn broer in. Hij is machtig goed met de pc en heeft het etiket aangepast voor Bart zijn verjaardag.
Vrijdagavond ben ik begonnen met het bakken van de cake, in dit geval werd het een Red Velvet cake.
Deze heb ik zaterdag gevuld met citroen crème, karamel, hazelnoten en stukjes chocola. Het moest natuurlijk wel een uitbundige vulling worden.
Ik heb het houten kistje en de fles apart van elkaar gevuld en afgesmeerd. Op deze manier had ik alle ruimte om de fles zijn juiste vorm te geven. Nadat ik de fles had bekleed kon deze in het kistje gelegd worden.
Toen begon het spannendste deel voor mij, het verven van de fles. Dat is iets wat ik niet vaak doe en het over doen als je niet tevreden bent is geen optie. Gelukkig heeft het goed uitgepakt en kon ik het etiket op de fles plakken.
Daarna de chocolade snippers toegevoegd, wat details toevoegen aan het kistje en het cakeboard nog aankleden en de taart was eindelijk klaar!
Nou ja, bijna klaar dan. Ik ben inmiddels een mini beetje opgeleid in het maken van foto’s.
Dankzij tips van mijn broer heb ik goede materialen om mijn creaties op de gevoelige plaat te zetten.
Bij deze taart was het nog meer dan anders even zoeken naar het hoe en wat, want een ‘standaard’ taart is het natuurlijk niet. Maar al met al ben ik super trots op de taart en de foto’s.
Vanmorgen al vroeg op pad om de jarige Abraham te verassen, en verast was hij zeker.
Ik zeg missie geslaagd!!
